Δεν το αποφάσισα!! Ήρθε εντελώς απροσδόκητα στη ζωή μου όταν κλήθηκα να συμπληρώσω το μηχανογραφικό μου. Ήταν μια νέα σχολή , ιδρύθηκε το 1996 ενώ εγώ εισήχθηκα το 2000. Ήταν κάτι καινούριο για τα ελληνικά δεδομένα και ως παραϊατρικό επάγγελμα μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Στο διάστημα των σπουδών ανακάλυψα ότι είχα τη διάθεση να το καταφέρω , αλλά ουσιαστικά με κέρδισε η ενασχόληση μου επαγγελματικά με αυτό από το 2004 όπου και ξεκίνησα να εργάζομαι αμέσως μετά το πέρας των σπουδών. Τότε ήμασταν ελάχιστοι στο επάγγελμα αυτό .Πολλή δουλεία που πλέον έγινε πολλή εμπειρία. Ένα ολόκληρο ταξίδι που δε σταματά να σου δίνει εμπειρίες, προκλήσεις και παιδικά χαμόγελα. Όσο μεγαλώνω τόσο καταλαβαίνω γιατι δε σκεφτηκα ποτε να παρατήσω αυτη τη δουλειά. Γιατί η κλήση μου ήταν πάντα να βοηθάω, να βρίσκω λύσεις σε θέματα που έμοιαζαν αδιέξοδα να νιώθω πολύ κοντά στην παιδική ψυχή και τελικά ν αγαπαώ τον άνθρωπο και να θέλω να προσφέρω με τον τρόπο που μπορώ και όσο μπορώ... ειδκά όταν πρόκειται για παιδιά και γονείς που τρέφω μια ιδιαίτερη ευαισθησία και για τις δύο κατηγορίες.
 

Είμαι λογοθεραπεύτρια με εξειδίκευση στις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες οπότε οποιαδήποτε διαταραχή σχετιζεται με τον προφορικό λόγο, την ομιλία τον γραπτό και τη μάθηση βρίσκεται στα πλαίσια της θεραπευτικής αντιμετώπισης και αποκατάστασης που αντιμετωπίζουμε ολιστικά στο κέντρο μου. Ειδικά στο χώρο μου αναλαμβάνω περιστατικά με :ΔΑΔ, απραξία, δυσπραξία ,αρθρωτικές και φωνολογικές διαταραχές , μαθησιακές δυσκολίες στη γλώσσα και τα μαθηματικά, τραυλισμό, διαταραχές φώνησης, ΔΕΠΥ, κ.α

Ένας γονιός, όπως είναι οι σύγχρονοι και ενημερωμένοι πλέον γονείς, μπορεί ήδη από το πρώτο χρόνο ζωής να παρατηρήσει κάποιες αποκλίσεις στην εξελικτική πορεία και ανάπτυξη του βρέφους, ώστε να προβεί σε άμεση παροχή συμβουλευτικής βοήθειας από κάποιον εξειδικευμένο θεραπευτή ή ακόμα και τον παιδίατρό κάποιες φορές. Προσωπικά έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο ένστικτο κυρίως της μητέρας που ΠΑΝΤΑ πέφτει μέσα και αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες του παιδιού της. Παρόλα αυτά ανάλογα τη διαταραχή ,τις δυσκολίες και τα αίτια της καθυστέρησης της ομιλίας μια θεραπευτική σχέση, ένα ταξίδι όπως μου αρέσει να το αποκαλώ , μπορεί να ξεκινήσει πρώιμα από δύο ετών συμβουλευτικά ,και σταδιακά να φτάσει μέχρι τα τρία έτη που είναι πλέον μια καλή ηλικία να ξεκινήσει το παιδί κάποιοι εξατομικευμένο θεραπευτικό πλαίσιο. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις με προβλήματα σίτισης ξεκινάμε ακόμα και πριν το πρώτο χρόνο .

Εξαρτάται πάντα από την ηλικία. Στους πρώτους έξι μήνες τόσο η βλεμματική επαφή του βρέφους όσο και οι ήχοι που παράγει είναι η πρώτη προσπάθεια, εκγύμναση και τάση για επικοινωνία με λεκτικό τρόπο. Οι στοματικές κινήσεις τόσο κατά το θηλασμό όσο και κατά τη μάσηση είναι προγύμναση για τη μετέπειτα λεκτική παραγωγή. Λογικό οπότε εάν παρατηρήσουν οι γονείς περιορισμένη βλεμματική επαφή και μειωμένο ποσοστό άναρθρων ήχων είναι ένα σημάδι που πρέπει να το παρακολουθούν πως εξελίσσεται και να επέμβουν συμβουλευτικά παίρνοντας κάποιες κατευθύνσεις από λογοθεραπευτές και μόνο!! Επιπλέον η διαθεση που εχει το παιδί να γελασει να κλαψει να κουνήσει τα χεράκια του να παίξει με αντικείμενα είναι απαραίτητα για την εξελιξη της επικοινωνίας. Αργότερα γύρω στα 1.6 με 2 έτη θα πρέπει να μπορεί να παράγει λέξεις να θέλει να επικοινωνήσει λεκτικά, να έχει καλή βλεμματική επαφή και να κατακτά καινούριο λεξιλόγιο σχεδόν ανά βδομάδα με συνεχή πρόοδο. Τριών ετών έχει ολοκληρωθεί ο προφορικός λόγος μηχανικά και υπολείπεται ακόμα σε επίπεδο ανάπτυξης λεξιλογίου ,πολυσύλλαβων λέξεων ,συμπλεγμάτων και δομής φυσικά της πρότασης. Στα τέσσερα έτη ο λόγος και η ομιλία ρέει αβίαστα και ίσως κάποια φωνήματα πχ /ρ/ ή συμπλέγματα να μην έχουν ακόμα αυτοματοποιηθεί αλλά υπάρχει η τάση αυτοβελτιώσης, Σε οποιαδήποτε από τα παραπάνω στάδια οι γονείς αντιληφτούν ότι η ανάπτυξη καθυστερεί η δεν εξελίσσεται με ροή θα πρέπει να επισκεφτούν άμεσα κάποιον λογοθεραπευτή.

Ανάλογα την περιπτωση μπορεί να χρειαστεί και ψυχολογική υποστήριξη των γονέων και του παιδιού εργοθεραπευτική παρέμβαση και φυσικά λογοθεραπευτική .Παρ όλα αυτά ακομα και σε κάθε μια από τις παραπάνω επιστημονικές προσεγγίσεις η ολιστική παρέμβαση αφορά την κάθε μια ξεχωριστά και εξηγω…το παιδί όταν δουλεύεται λογοθεραπευτικά και κατακτά στόχους παράλληλους και βραχυχρονιους ή μακροχρόνιους ενισχύεται και ψυχολογικά. Κάθε παιδί είναι μοναδικό και το να ανακαλύψει ο κάθε θεραπευτής τον τρόπο που μαθαίνει το συγκεκριμενο παιδί και πόσο ψηλά μπορεί να μπει το κατωφλι ξεπερνώντας ακόμα και τις προσδοκίες του απαιτεί μεγάλη εμπειρία, δεξιότητες ικανότητες γνώση και πολλη πολλη αγαπη από μερους του θεραπευτή για τον άνθρωπο. Αυτό το τελευταίο είναι κάτι που δε διδασκεται, δε μαθαίνεται και δεν αγοράζεται. Είναι έμφυτο καλλιεργείται και ανατροφοδοτείται μέσα από μια διαρκή τάση και ανάγκη για βοήθεια, για προσφορά και αλληλεγγύη ενσυναισθηση, αναζήτηση και έρευνα της εκάστοτε προσωπικότητας .